| تبليغات | X |
چشم ها نگهبان دل هايند
زخم های آدم ها سرمایه است ...
سرمایه ات رو با این و اون تقسیم نکن ...
دادنکش ... هوار نکش ...
آروم و بی سر و صدا ... همه چیز رو تحمل کن ...
ـــــــــــــــــــــــ
پی نوشت :
این روزهای پر از گمراهی و سردرگمی.
مشکل قدیمی و همیشگی آدمیزاد
مشکل انتخاب!
چقدر به افق های تهی از پرنده خیره شوم؟
چقدر به خیابان ها با حسرت و نگرانی
چشم بدوزم؟
چقدر گلهای سرخ را به یاد تو
در دفتر خاطراتم جای دهم؟
هر روز پنجره تنهایی ام را می گشایم
و بی صبرانه به گیسوان خورشید
خیره می شوم
و به سوی سرزمین های سکوت گرفته
به سوی جزیره های ناشناخته ای که
به خیال من آنجا چکیده ای
به همه نام ها می خوانمت
به همه لهجه ها فریادت می زنم
اما تو نیستی،
هستی، اما نمی آیی؛
مگر نه ؟!
من؛
نه صدایم،
نه روشنی.
من
طنین تنهایی تو هستم!
طنین تاریکی تو...